نوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683120251222The Mediating Role of Cognitive Flexibility in the Relationship Between Internet Addiction and Anxiety and Depression in Adolescents: A Gender Invariance Analysisنقش میانجی انعطافپذیری شناختی در رابطه اعتیاد اینترنتی با اضطراب و افسردگی در نوجوانان: ارزیابی تغییرناپذیری بر اساس جنسیت11621809310.22034/rip.2025.514124.1092FAمائدهکرمانیدانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0009-0000-9648-5492سعیدایمانیاستادیار، گروه مشاوره، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0001-5290-2995Journal Article20250226The present study aimed to examine the mediating role of cognitive flexibility in the relationship between internet addiction and anxiety and depression in adolescents, as well as to assess gender invariance. In a correlational design, 377 adolescents aged 12–18 residing in Tehran (a city in Iran) were selected via convenience sampling in August 2024 and completed the Internet Addiction Test (IAT), the Cognitive Flexibility Inventory (CFI), Beck Anxiety Inventory (BAI), and Kutcher Adolescent Depression Scale (KADS). A multi-group analysis using the partial least squares approach (PLS-MGA) revealed that the indirect effect of internet addiction on anxiety through cognitive flexibility was significant (P < 0.05), while its effect on depression was non-significant (P > 0.05). In both girls and boys, the indirect effects of internet addiction on anxiety and depression through cognitive flexibility were non-significant (P > 0.05), with no significant gender differences observed (P > 0.05). It appears that cognitive flexibility may explain the quality of the impact of internet addiction on anxiety and depression. Accordingly, counselors and therapists are recommended to focus on enhancing cognitive flexibility.هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی انعطافپذیری شناختی در رابطه اعتیاد اینترنتی با اضطراب و افسردگی در نوجوانان و بررسی تغییرناپذیری بر اساس جنسیت بود. در یک طرح همبستگی تعداد 377 نفر از نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ ساله ساکن شهر تهران در مردادماه 1403 با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و آزمون اعتیاد اینترنتی (IAT)، سیاهه انعطافپذیری شناختی (CFI)، سیاهه اضطراب بک (BAI) و مقیاس افسردگی نوجوانان کوتچر (KADS) را تکمیل کردند. تحلیل چندگروهی با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-MGA) نشان داد که اثر غیرمستقیم اعتیاد اینترنتی به واسطه انعطافپذیری شناختی بر اضطراب معنادار (05/0>P) و بر افسردگی غیر معنادار است (0.05<P). در هر دو گروه دختران و پسران اثرات غیرمستقیم اعتیاد اینترنتی به واسطه انعطافپذیری شناختی بر اضطراب و افسردگی غیرمعنادار بودند (0.05<P). اما تفاوت معناداری بر اساس جنسیت وجود نداشت (0.05<P). به نظر میرسد انعطافپذیری شناختی میتواند کیفیت اثرگذاری اعتیاد اینترنتی بر اضطراب و افسردگی را توضیح دهد. بر این اساس به مشاوران و درمانگران پیشنهاد میشود بر بهبود انعطاف پذیری شناختی متمرکز شوند. https://www.recentpsy.com/article_218093_f050e9e33a426da77b79ca3c24c7ae63.pdfنوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683120251222The Efficacy of Emotion Regulation Training on Psychological Capital and Experiential Avoidance in Women-Headed Householdsاثر بخشی آموزش تنظیم هیجان بر سرمایه روانشناختی و اجتناب تجربی زنان سرپرست خانوار173221861610.22034/rip.2025.515562.1094FAفتانهروحانیدانشجوی دکتری روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران0009-0001-6643-8369هیوابهارلوکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران0000-0002-9429-8981Journal Article20250319The aim of the present study was to determine the effectiveness of emotion regulation training on psychological capital and experiential avoidance among women headed households. The statistical population of this research consisted of women headed households who visited the counseling center of the Imam Khomeini Relief Foundation in Bojnourd (a city in Iran) during the spring of 2024. A total of 30 women were selected through voluntary sampling and randomly assigned to either the experimental group or the waitlist control group. The experimental group underwent emotion regulation training (eight 90-minute sessions), while the waitlist control group received no intervention. Data collection was conducted using the Psychological Capital Questionnaire (PCQ) and the Acceptance and Action Questionnaire (AAQ). Repeated measures analysis of variance revealed that emotion regulation training was effective in increasing psychological capital and reducing experiential avoidance among women headed households (p < 0.01), and this effect was maintained over time. Based on the findings of this study, it appears that enhancing the ability of women headed households to recognize, evaluate, and regulate emotions can increase their self-efficacy, hope, resilience, and optimism while reducing their experiential avoidance. Accordingly, emotion regulation training can be included in the list of educational programs for women headed households.هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر سرمایه روانشناختی و اجتناب تجربی زنان سرپرست خانوار بود. جامعه آماری این پژوهش را زنان سرپرست خانوار مراجعه کننده به مرکز مشاوره کمیته امداد امام خمینی (ره) بجنورد در بهار 1403 تشکیل میدادند. تعداد 30 نفر از این زنان با روش نمونه گیری داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و لیست انتظار جایگزین شدند و گروه آزمایش تحت آموزش تنظیم هیجان ( هشت جلسه 90 دقیقهای) قرار گرفت و گروه لیست انتظار مداخلهای دریافت نکرد. گردآوری دادهها با پرسشنامه سرمایه روانشناختی (PCQ) و پرسش نامه پذیرش و عمل (AAQ) انجام شد. تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که آموزش تنظیم هیجان بر افزایش سرمایه روانشناختی و کاهش اجتناب تجربی زنان سرپرست خانوار موثر است (0.01>P) و این اثر در طی زمان حفظ میگردد. بر اساس یافتههای این پژوهش به نظر میرسد افزایش توانمندی زنان سرپرست خانوار در شناخت، ارزیابی و تنظیم هیجانات میتواند میزان خودکارآمدی، امیدواری، تاب آوری و خوش بینی آنان را افزایش داده و اجتناب تجربی آنان را کاهش دهد. بر این اساس آموزش تنظیم هیجان میتواند در فهرست دورههای آموزشی برای زنان سرپرست خانوار قرار گیرد.https://www.recentpsy.com/article_218616_a7a609371a6a7aa2b8953087332f64fa.pdfنوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683120251222The Mediating Role of Coping Self-Efficacy in the Relationship Between Self-Compassion and Emotional Distress Tolerance in Infertile Womenنقش میانجی خودکارآمدی مقابلهای در رابطه خودشفقت ورزی با تحمل پریشانی هیجانی در زنان نابارور334721944310.22034/rip.2025.514164.1091FAریحانهدربان لقمانیکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی غیردولتی بهار، مشهد، ایران0009-0002-6478-4812سهیلاسلطانی اصل هریساستادیار، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی غیردولتی بهار، مشهد، ایران0000-0003-4259-2094Journal Article20250322The present study aimed to examine the mediating role of coping self-efficacy in the relationship between self-compassion and emotional distress tolerance in infertile women. A sample of 200 infertile women was selected through convenience sampling from those visiting infertility clinics in Mashhad (a city in Iran) during the spring of 2024. Data were collected using the Self-Compassion Scale (SCS), the Coping Self-Efficacy Scale (CSES), and the Distress Tolerance Scale (DTS). Data analysis was conducted using Pearson’s correlation coefficient and path analysis. The model demonstrated good fit, and the results indicated that the direct effects of self-compassion (β = 0.35) and coping self-efficacy (β = 0.66) on emotional distress tolerance were positive and significant (P < 0.01). The indirect effect of self-compassion on emotional distress tolerance, mediated by coping self-efficacy, was also positive and significant (β = 0.58). It appears that as self-compassion increases, coping self-efficacy in infertile women improves, thereby enhancing their emotional distress tolerance.هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی خودکارآمدی مقابلهای در ارتباط خودشفقت ورزی با تحمل پریشانی هیجانی در زنان نابارور بود. از میان زنان نابارور مراجعهکننده به کلینیکهای درمان ناباروری شهر مشهد در بهار 1403 تعداد 200 نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. گردآوری دادهها با مقیاس خود شفقتورزی (SCS)، مقیاس خودکارآمدی مقابلهای (CSES) و مقیاس تحمل پریشانی هیجانی (DTS) انجام شد. در تجزیهوتحلیل دادهها نیز از ضریب همبستگی پیرسون و از تحلیل مسیر استفاده شد. مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود و نتایج نشان داد که اثرات مستقیم خودشفقت ورزی (0.38=β) و خودکارآمدی مقابلهای (0.66=β) بر تحمل پریشانی هیجانی مثبت و معنادار است (0.01>P). اثر غیرمستقیم خودشفقت ورزی بر تحمل پریشانی هیجانی به واسطه خودکارآمدی مقابلهای نیز مثبت و معنادار بود (0.58=β). به نظر میرسد که با افزایش خودشفقت ورزی میزان خودکارآمدی مقابلهای در زنان نابارور افزایش یافته و از این طریق تحمل پریشانی هیجانی آنان بیشتر میشود.https://www.recentpsy.com/article_219443_a7d6b2eb25f2668243ba8296df7d19d5.pdfنوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683120251222The Relationship Between the Behavioral Inhibition/Activation Systems and Alexithymia with Social Anxiety Among Female University Studentsرابطه فعالیت سیستمهای مغزی رفتاری و ناگویی خلقی با اضطراب اجتماعی در دانشجویان دختر486121944210.22034/rip.2025.513048.1089FAمحمدبابائی نشاطکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران0009-0001-1822-2440محسنشاکری نسبدکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران0000-0002-8578-4048Journal Article20250322The present study aimed to investigate the relationship between the behavioral inhibition/activation systems and alexithymia with social anxiety among female university students. In a correlational design, a sample of 281 female students from the Islamic Azad University, Bojnourd (a city in Iran), was selected during the 2023-2024 academic year using multistage cluster sampling. Data were collected using the Behavioral Inhibition System/Behavioral Activation System Questionnaire (BIS/BAS), the Toronto Alexithymia Scale (TAS), and the Social Anxiety Scale (SAS). The results indicated a significant positive relationship between behavioral inhibition and alexithymia with social anxiety (P < 0.01). The regression analysis revealed that behavioral inhibition (β = 0.26) and alexithymia (β = 0.29) were positive predictors of social anxiety among female university students. However, behavioral activation was not able to predict the criterion variable (P > 0.01). Accordingly, interventions aimed at reducing social anxiety in female students should focus on decreasing behavioral inhibition and alexithymia.پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه فعالیت سیستمهای مغزی رفتاری و ناگویی خلقی با اضطراب اجتماعی در دانشجویان دختر انجام شد. در یک طرح همبستگی تعداد 281 نفر از دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد در سال تحصیلی 1403-1402 با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. گردآوری دادهها با پرسشنامه سیستمهای بازداری و فعالسازی رفتاری (BIS/BAS)، مقیاس ناگویی خلقی تورنتو (TAS) و مقیاس اضطراب اجتماعی (SAS) انجام شد. نتایج نشان داد که بین بازداری رفتاری و ناگویی خلقی با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد(0.01>P). فعال سازی رفتاری نیز با اضطراب اجتماعی رابطه منفی داشت (0.01>P). تحلیل رگرسیون نشان داد که بازداری رفتاری (0.26=β) و ناگویی خلقی (0.29=β) پیش بینی کننده مثبت اضطراب اجتماعی دانشجویان دختر هستند. فعال سازی رفتاری قادر به پیش بینی متغیر ملاک نبود (0.01>P). بر این اساس میتوان برای کاهش اضطراب اجتماعی در دانشجویان دختر به کاهش بازداری رفتاری و ناگویی خلقی آنان توجه کرد. https://www.recentpsy.com/article_219442_9f0f3d7ed9c0746eabb389b472f4a134.pdfنوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683120251222Predicting Marital Satisfaction among Non-Medical Healthcare Staff Based on Self-Efficacy, Self-Esteem, and Job Satisfactionپیشبینی رضایت زناشویی کادر درمانی غیرپزشکی بر اساس خودکارآمدی، عزتنفس و رضایت شغلی627521761310.22034/rip.2025.505610.1085FAآذینامامیکارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0009-0000-1653-7417علی حسنشعبان خمسهاستادیار، عضوهیئت علمی معاونت درمان، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران.0000-0003-2659-5279Journal Article20250211The present study sought to predict marital satisfaction, hypothesizing that it would be best predicted by self-efficacy, self-esteem, and job satisfaction, measured among non-medical healthcare staff. The research design that was applied was of a descriptive-correlational nature. The statistical population from which the data were drawn consisted of non-medical staff working in hospitals in Tehran province in the year 2023. A total of 196 participants were selected using convenience sampling. Data collection was conducted using the ENRICH Marital Satisfaction (EMS) Scale, the Minnesota Satisfaction Questionnaire (MSQ), the General Self-Efficacy Scale (GSE), and the Rosenberg Self-Esteem Scale (RSES). The results indicated a positive and significant relationship between self-efficacy, self-esteem, and job satisfaction with marital satisfaction (P < 0.01). These variables were able to predict 39% of the variance in marital satisfaction. It can be concluded that self-efficacy, self-esteem, and job satisfaction are capable of predicting marital satisfaction among non-medical healthcare staff. Therefore, it is suggested that family psychologists focus on enhancing self-efficacy, self-esteem, and job satisfaction in their planning to improve marital satisfaction among couples.این پژوهش با هدف پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس خودکارآمدی، عزتنفس و رضایت شغلی در کادر درمانی غیرپزشکی انجام شد. طرح پژوهش حاضر کاربردی و از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کارکنان غیرپزشکی بیمارستان های استان تهران در سال 1402 تشکیل میدادند. تعداد 196 نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. گردآوری دادهها با مقیاس رضایت زناشویی (EMS)، پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا (MSQ)، مقیاس خودکارآمدی عمومی (GSE) و مقیاس عزتنفس روزنبرگ (RSES) انجام شد. نتایج نشان داد که بین خودکارآمدی، عزتنفس و رضایت شغلی با رضایت زناشویی مثبت و معناداری وجود دارد (0.01>P). این متغیرها توانستند 39 درصد از واریانس رضایت زناشویی کادر درمانی غیرپزشکی را پیشبینی کنند<strong>. </strong>میتوان نتیجه گرفت خودکارآمدی، عزتنفس و رضایت شغلی قادر به پیشبینی رضایت زناشویی کادر درمانی غیرپزشکی هستند. لذا پیشنهاد میشود روانشناسان خانواده در برنامهریزیهای خود در جهت بهبود رضایت زناشویی زوجین بر ارتقای خودکارآمدی، عزت نفس و رضایت شغلی متمرکز شوند.https://www.recentpsy.com/article_217613_69f12d10e419157b3464af7aba2dea72.pdfنوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683120251222The Effectiveness of Schema Therapy on Emotional Regulation Strategies and Binge Eating Behaviors in Women with Obesityاثربخشی طرحواره درمانی بر راهبردهای تنظیم هیجانی و رفتارهای پرخوری در زنان مبتلا به چاقی769021988110.22034/rip.2025.514434.1093FAسعیده ساداتاکبرزادهکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران0009-0004-0346-1491محمد حسینبیاضیاستادیار، گروه روانشناسی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران0000-0002-3081-9282مریمنوروزیکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران0009-0002-4249-6932Journal Article20250329<strong>Abstract</strong><br>The present study aimed to determine the effectiveness of schema therapy on emotional regulation strategies and binge eating behaviors in women with obesity. The research method was quasi-experimental with a pretest-posttest design and a control group. The statistical population consisted of 100 women with obesity who visited an obesity treatment center in Mashhad (a city in Iran) in 2023. After initial screening and diagnosis, 30 women were selected through purposive sampling and randomly assigned to experimental and control groups. Data were collected using the Emotion Regulation Questionnaire (ERQ) and the Binge Eating Scale (BES). The experimental group underwent 16 sessions of schema therapy (90 minutes per session, once a week), while the control group received no intervention during this period. Multivariate analysis of covariance (MANCOVA) results indicated that schema therapy significantly improved emotional regulation strategies and reduced binge eating behaviors (P < 0.001). Accordingly, schema therapy can be considered an effective intervention for enhancing emotional regulation strategies and reducing binge eating behaviors in women with obesity.مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر راهبردهای تنظیم هیجانی و رفتارهای پرخوری در زنان مبتلا به چاقی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را زنان مبتلا به چاقی مراجعهکننده به مرکز درمان چاقی شهر مشهد در سال ۱۴۰3 به تعداد 100 نفر تشکیل میداد. پس از غربالگری و تشخیص اولیه، تعداد 30 نفر از این زنان با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گردآوری دادهها با پرسشنامه تنظیم هیجانی (ERQ) و مقیاس پرخوری (BES) انجام شد. گروه آزمایش به مدت 16 جلسه 90 دقیقهای بهصورت یک جلسه در هفته، تحت طرحواره درمانی قرار گرفتند و گروه کنترل در این مدت مداخلهای دریافت نکردند. تحلیل کواریانس چندمتغیره نتایج نشان داد که استفاده از طرحواره درمانی بر بهبود راهبردهای تنظیم هیجانی و کاهش رفتارهای پرخوری مؤثر است (0.001>P). بر این اساس میتوان طرحواره درمانی را به عنوان یک مداخله مؤثر در بهبود راهبردهای تنظیم هیجانی و کاهش رفتارهای پرخوری در زنان مبتلا به چاقی در نظر گرفت.https://www.recentpsy.com/article_219881_60223737e0dc46f07002b7114f1d26e6.pdfنوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683120251222The Prediction of Social Phobia based on the Abandonment Schema and Rumination among Female University Studentsپیش بینی هراس اجتماعی بر اساس طرحواره رهاشدگی و نشخوار فکری در دانشجویان دختر9110421689010.22034/rip.2025.495860.1077FAسبا ساداتمعراجیدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران0009-0006-7013-3126علیتوکلی بنیزیاستادیار، گروه روانشناسی، واحد یادگار امام خمینی (ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر ری، ایران0000-0003-4057-604XJournal Article20241229The aim of this study was to predict social phobia based on the abandonment schema and rumination among female university students. In a correlational design, a total of 150 female students from the Faculty of Humanities at Islamic Azad University, Shahrud Branch, were selected using convenience sampling. Data collection was conducted using the Social Phobia Inventory (SPIN), the Schema Questionnaire--Short Form (SQ-SF), and the Ruminative Responses Scale (RRS). The findings revealed significant relationships between social phobia and rumination (P ≤ 0.01). Multiple regression analysis also indicated that the abandonment schema (β = 0.17) and rumination (β = 0.48) positively and significantly predicted social phobia among female students. The results of this study demonstrated that as the levels of abandonment schema and rumination increased in female students, their level of social phobia also increased. Accordingly, the role of early maladaptive schemas and rumination should be considered in explaining social phobia.هدف از این پژوهش پیش بینی هراس اجتماعی بر اساس طرحواره رهاشدگی و نشخوار فکری در دانشجویان دختر بود. در یک طرح همبستگی تعداد 150 نفر از دانشجویان دختر دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. گردآوری دادهها با سیاهه هراس اجتماعی (SPIN)، فـرم کوتاه پرسشنامه طرحـواره (SQ-SF) و مقیاس پاسخهای نشخواری (RRS) انجام شد. یافتهها نشان داد بین هراس اجتماعی با طرحواره رهاشدگی و نشخوار فکری رابطه معناداری وجود دارد (0.01 ≥ P). رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که طرحواره رهاشدگی (0.17=β) و نشخوار فکری (0.48 =β) به طور مثبت و معناداری هراس اجتماعی دانشجویان دختر را پیش بینی میکنند. یافتههای این پژوهش نشان داد که با افزایش میزان رهاشدگی و نشخوار فکری در دانشجویان دختر، میزان هراس اجتماعی آنان نیز افزایش مییابد. بر این اساس در تبیین هراس اجتماعی باید به نقش طرحوارههای ناسازگار اولیه و نیز نشخوار فکری توجه شود.https://www.recentpsy.com/article_216890_9e999285b355fdc37bd0858e6e0c2a60.pdf