نوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683320260622Cognitive Reappraisal as a Mechanism of Change: How Mindfulness-Based Stress Reduction Reduces Anxiety Sensitivity in Young Men?ارزیابی مجدد شناختی به عنوان یک مکانیسم تغییر: چگونه برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی، حساسیت اضطرابی را در مردان جوان کاهش میدهد؟11323577910.22034/rip.2025.559290.1118FAزهراساعدیکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران0009-0002-7805-6488فاطمهکریمیکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران0009-0001-6069-0897شقایقنعمتیکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، موسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی خوزستان، اهواز، ایران0009-0006-3177-4721فاطمهجنیدی پورکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران0009-0003-4767-1469مهدیامیریاستادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران0000-0002-4002-1290Journal Article20251111Although Mindfulness-Based Stress Reduction (MBSR) has been shown to effectively reduce anxiety symptoms, the specific psychological mechanisms underlying this change require further investigation. The present study sought to determine whether MBSR can reduce anxiety sensitivity in young men by enhancing cognitive reappraisal. Using a quasi-experimental design with pre-test and post-test assessments and a waitlist control group, thirty male university students were selected through purposive sampling and randomly assigned to two groups. The experimental group received an eight‑session MBSR intervention consisting of weekly 90-minute sessions. All participants completed the Anxiety Sensitivity Index--Revised (ASI-R) and the Emotion Regulation Questionnaire (ERQ). Multivariate analysis of covariance indicated that, compared to the control group, the experimental group showed significant reductions in physical and cognitive concerns related to anxiety sensitivity, as well as a significant increase in cognitive reappraisal. Mediation analysis further demonstrated that cognitive reappraisal functioned as a key mechanism explaining how the MBSR intervention reduced cognitive anxiety concerns. These findings suggest that incorporating cognitive reappraisal strategies into mindfulness‑based interventions may enhance outcomes related to anxiety‑related cognitive processes in young men.اگرچه کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی (MBSR) بهطور مؤثری علائم اضطراب را کاهش میدهد، اما سازوکارهای روانشناختی خاصی که این تغییر را توضیح میدهند، همچنان نیازمند بررسی بیشتر هستند. این پژوهش به دنبال پاسخ به این سوال بود که آیا کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی با تقویت ارزیابی مجدد شناختی میتواند حساسیت اضطرابی را در مردان جوان کاهش دهد؟ در یک پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل (لیست انتظار) تعداد ۳۰ دانشجوی پسر با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه گمارش شدند.گروه آزمایش مداخله کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی (MBSR) را به مدت هشت جلسه ۹۰ دقیقهای (هر هفته یک جلسه) را دریافت کرد. همه شرکتکنندگان شاخص تجدید نظر شده حساسیت اضطرابی (ASI-R) و پرسشنامه تنظیم هیجان (ERQ) را تکمیل کردند. تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که در مقایسه با گروه کنترل، گروه آزمایش کاهش معناداری در نگرانیهای جسمانی و شناختی مرتبط با حساسیت اضطرابی و همچنین افزایش معناداری در ارزیابی مجدد شناختی نشان داد. تحلیل میانجیگری نیز نشان داد که ارزیابی مجدد شناختی بهعنوان یک سازوکار مهم توضیح میدهد که چگونه مداخله کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی (MBSR) نگرانیهای شناختی مرتبط با اضطراب را کاهش میدهد. این یافتهها پیشنهاد میکنند که ادغام راهبردهای ارزیابی مجدد شناختی در مداخلات مبتنی بر ذهنآگاهی میتواند نتایج مرتبط با فرایندهای شناختیِ اضطرابمحور را در مردان جوان بهبود بخشد.https://www.recentpsy.com/article_235779_b634008ff85ae010ee573dcc58e4d8db.pdfنوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683320260622Prediction of Emotion Regulation Strategies Based on Negative Automatic Thoughts with the Mediating Role of Positive Affect in Pregnant Women in Yasujپیشبینی راهبردهای تنظیم هیجانی بر اساس افکار خودکار منفی با نقش واسطهای عاطفه مثبت در زنان باردار شهر یاسوج22413610.22034/rip.2025.526054.1104FAزاهدهرحمانیاناستادیار، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران0000-0002-0471-9691فاطمهپناهی فرکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایرانJournal Article20250525The aim of this study was to predict emotion regulation strategies based on negative automatic thoughts, with the mediating role of positive affect. Using a correlational design, 200 pregnant women in Yasuj(a city in Iran) were selected through convenience sampling. Data were collected using the Automatic Thoughts Questionnaire (ATQ), the Positive and Negative Affect Schedule (PANAS), and the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ). Regression analysis revealed that negative automatic thoughts significantly reduced positive affect (P < 0.01). Furthermore, positive affect significantly predicted both adaptive and maladaptive emotion regulation strategies (P < 0.05). While negative thoughts were associated with both types of strategies, their relationship with maladaptive strategies was stronger. In multiple regression analyses, positive affect emerged as a predictor of adaptive strategies, whereas negative thoughts predicted maladaptive strategies (P < 0.01). However, the Sobel test indicated that positive affect did not significantly mediate the relationship between negative thoughts and maladaptive strategies (P > 0.05), but it did mediate the relationship between negative thoughts and adaptive emotion regulation strategies (P < 0.01). These findings highlight the importance of managing negative thoughts in enhancing emotional regulation and suggest that boosting positive affect may help improve adaptive regulation strategies by reducing negative automatic thinking.هدف از این پژوهش پیشبینی راهبردهای تنظیم هیجانی بر اساس افکار خودکار منفی با نقش واسطهای عاطفه مثبت بود. در یک طرح همبستگی، تعداد 200 نفر از زنان باردار شهر یاسوج با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. گردآوری دادهها با پرسشنامه افکار خودکار (ATQ)، مقیاس عواطف مثبت و منفی (PANAS) و پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (CERQ) انجام شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که افکار خودکار منفی بهطور معناداری عاطفه مثبت را کاهش میدهند (0.01>P). همچنین، عاطفه مثبت میتواند راهبردهای تنظیم هیجان مثبت و منفی را پیشبینی کند (0.05>P). افکار منفی با هر دو نوع راهبرد تنظیم هیجان مرتبط بودند، اما ارتباط آنها با راهبردهای منفی قویتر بود. در رگرسیون چندگانه، عاطفه مثبت پیشبینیکننده راهبردهای مثبت و افکار منفی پیشبینیکننده راهبردهای منفی بودند (0.01>P). با این حال، آزمون سوبل نشان داد که عاطفه مثبت نقش میانجی در رابطه بین افکار منفی و راهبردهای هیجانی منفی ندارد (0.05P). این نتایج بر اهمیت مدیریت افکار منفی در بهبود تنظیم هیجان تأکید میکند و نشان میدهد که تقویت عاطفه مثبت ممکن است با کاهش افکار منفی در افزایش راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان مؤثر باشد.نوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683320260622The Structural Model of Eating Disorders Based on Attachment Styles with the Mediating Role of Cognitive Emotion Regulation in Employed Womenمدل ساختاری اختلالات خوردن براساس سبکهای دلبستگی با نقش واسطهای تنظیم شناختی هیجان در زنان شاغل22520810.22034/rip.2025.525837.1105FAمحبوبهعامریکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران0009-0009-7591-7802شادیمقدمدکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی بالینی و سلامت، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک ، ایران0000-0003-0653-9309بهارهحیدری نژادکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران0000-0001-6939-3533Journal Article20250602The present study aimed to examine the structural model of eating disorders based on attachment styles with the mediating role of cognitive emotion regulation in employed women. The research method was correlational, and the statistical population consisted of employed women in hospitals in Hashtgerd city in 2023. A non-random convenience sample of 185 women was selected, and they completed the Eating Disorder Diagnostic Scale (EDDS), the Revised Adult Attachment Scale (RAAS), and the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ). Ambivalent attachment had both a direct (β = 0.30) and an indirect (β = 0.043) effect on eating disorders. Secure attachment only had an indirect effect on eating disorders (β = -0.091). The research model demonstrated good fit, and the predictor variables explained 31% of the variance in eating disorders. Based on these findings, it can be concluded that attachment styles, with the mediating role of cognitive emotion regulation, are effective in predicting eating disorders in employed women. The results of this study can be utilized by mental health professionals in the prevention and treatment of eating disorders.هدف پژوهش حاضر بررسی مدل ساختاری اختلالات خوردن براساس سبکهای دلبستگی با نقش واسطهای تنظیم شناختی هیجان در زنان شاغل بود. روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری را زنان شاغل در بیمارستانهای شهر هشتگرد در سال 1402 تشکیل میدادند. نمونه ای با حجم 185 نفر از این زنان به روش غیرتصادفی دردسترس انتخاب شدند و مقیاس تشخیصی اختلال خوردن (EDDS)، مقیاس تجدیدنظر شده دلبستگی بزرگسالان (RAAS) و پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (CERQ) را تکمیل کردند. دلبستگی دوسوگرا به صورت مستقیم (0.030=β) و غیرمستقیم (0.043=β) بر اختلالات خوردن تأثیر داشت. دلبستگی ایمن نیز تنها اثر غیرمستقیم بر اختلالات خوردن داشت(0.091-=β). مدل پژوهش از برازش خوبی برخوردار بود و متغیرهای پیش بین مدل توانستند 31 درصد از واریانس اختلالات خوردن را تبیین کنند. بر این اساس میتوان استنباط کرد که سبک های دلبستگی با نقش واسطهای تنظیم شناختی هیجان در پیشبینی اختلالات خوردن زنان شاغل موثرند. یافته های این پژوهش میتواند در پیشگیری و درمان اختلالات خوردن مورد استفاده متخصصان حوزه بهداشت و روان قرار گیرد.نوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683320260622The Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy on Psychosomatic Symptoms and Health Anxiety in Women with Physical Illnessesاثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نشانههای روانتنی و اضطراب سلامت در زنان مبتلا به بیماریهای جسمانی22521610.22034/rip.2025.529244.1107FAمحسنشاکری نسبدکتری تخصصی روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران0000-0002-8578-4048نادیاشیرزادهدانشجوی دکتری گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران0009-0003-2182-2206سکینهیوسفیکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0009-0002-1751-4633مصطفیپارسانژادکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0003-4387-9679علیواحدیکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0009-0008-3947-7240نوشینقنبریکارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران0009-0002-5633-1223Journal Article20250610The present study aimed to determine the effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on psychosomatic symptoms and health anxiety in women with physical illnesses. This quasi-experimental research followed a pretest-posttest design with a control group. The statistical population consisted of women with psychosomatic symptoms and physical complaints (cardiovascular and gastrointestinal) who visited public healthcare centers in Mashhad in 2023. The study sample included 30 patients selected through purposive sampling and randomly assigned to experimental and control groups (15 participants each). The research instruments were the Psychosomatic Complaints Scale (PCS) and the Health Anxiety Inventory (HAI-18). The experimental group underwent an 8-session ACT intervention (90 minutes per session, held weekly). Multivariate analysis of covariance (MANCOVA) revealed a significant difference between the experimental and control groups in psychosomatic symptoms and health anxiety (P < 0.05). Acceptance and Commitment Therapy was effective in reducing psychosomatic symptoms (η² = 0.80) and health anxiety (η² = 0.37). Overall, given the positive effects of ACT in alleviating psychosomatic symptoms and health anxiety in women with physical illnesses, this approach is recommended for psychologists and psychotherapists in the healthcare field.پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نشانههای روانتنی و اضطراب سلامت در زنان مبتلا به بیماریهای جسمانی انجام شد. این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل بود و جامعه آماری آن را زنان دارای علائم روانتنی با شکایات جسمانی (قلبی - عروقی و گوارشی) مراجعهکننده به مراکز درمانی دولتی شهر مشهد در سال 1403 تشکیل میداد. نمونه موردمطالعه 30 بیمار بود که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل (هرکدام 15 نفر) گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس شکایات روان تنی (PCS) و سیاهه اضطراب سلامت(HAI-18) بود. گروه آزمایش در 8 جلسۀ 90 دقیقهای به صورت هفتگی، تحت مداخلۀ مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت. تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل در نشانههای روانتنی و اضطراب سلامت تفاوت معناداری وجود دارد(0.05>P) و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش نشانههای روانتنی(0.80=Eta<sup>2</sup>) و اضطراب سلامت (0.37=Eta<sup>2</sup>) مؤثر است. درمجموع با توجه به اثربخشی مثبت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش علائم روانتنی و اضطراب سلامت زنان مبتلا به بیماریهای جسمی، استفاده از این رویکرد به روانشناسان و رواندرمانگران حوزه سلامت پیشنهاد شود.نوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683320260622The Role of Emotion Regulation Difficulties, Forecasting, and Personal Values in Predicting Fear of Loneliness among University Students with Dependent Personality Disorder Traitsنقش دشواریهای تنظیم هیجان،آینده نگری و ارزشهای شخصی در پیش بینی ترس از تنهایی در دانشجویان دارای نشانگان اختلال شخصیت وابسته23301910.22034/rip.2025.544568.1109FAهانیهباباییکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران0009-0007-9083-7208علیشاکر دولقدانشیار، گروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه. ایران0009-0004-0238-2396Journal Article20250901The present study aimed to investigate the role of emotion regulation difficulties, forecasting, and personal values in predicting the fear of loneliness among university students with dependent personality disorder traits. A sample of 135 students from Islamic Azad University, Urmia Branch, who were identified as having dependent personality disorder traits based on the Dependent Personality Inventory-Revised (DPI-R), was selected via convenience sampling. Data were collected using the Student Loneliness Feeling Scale (SLFS), the Schwartz Value Survey (SVS), the Future-Orientation Questionnaire (FOQ), and the Difficulties in Emotion Regulation Scale (DERS). The results indicated a significant positive correlation between fear of loneliness and emotion regulation difficulties (p < .05), and significant negative correlations between fear of loneliness and both forecasting and personal values (p < .05). Regression analysis further revealed that emotion regulation difficulties, forecasting, and personal values collectively accounted for 68% of the variance in predicting fear of loneliness. Forecasting was found to have a greater share in predicting the criterion variable. The findings of this study suggest that forecasting, personal values, and emotion regulation difficulties have a significant impact on the fear of loneliness in students with dependent personality disorder traits<span dir="RTL" lang="FA">.</span>هدف از این پژوهش بررسی نقش دشواریهای تنظیم هیجان، آینده نگری و ارزشهای شخصی در پیش بینی ترس از تنهایی در دانشجویان دارای نشانگان اختلال شخصیت وابسته بود. تعداد 135 نفر از دانشجویان شاغل به تحصیل در دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیه که بر اساس سیاهه تجدیدنظر شده اختلال شخصیت وابسته (DPI-R) دارای نشانگان اختلال شخصیت وابسته بودند، به صورت در دسترس انتخاب شدند. گردآوری دادهها با مقیاس احساس تنهایی دانشجویان (SLFS)، زمینه یاب ارزشی شوارتز (SVS)، پرسشنامه سنجش آینده نگری (FOQ) و مقیاس دشواریهای تنظیم هیجان (DERS) انجام شد. نتایج نشان داد که بین ترس از تنهایی با دشواری در تنظیم هیجان همبستگی مثبت و معنادار (05/0>P) و با آینده نگری و ارزش های شخصی همبستگی منفی و معناداری (05/0>P) وجود دارد. تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که دشواریهای تنظیم هیجانی، آینده نگری و ارزش های شخصی، ترس از تنهایی را به میزان 68 درصد پیش بینی میکنند. آینده نگری سهم بیشتری در پیش بینی متغیر ملاک داشت. یافتههای این پژوهش گویای آن بود که آیندهنگری، ارزشهای شخصی و دشواریهای تنظیم هیجانی تأثیر معناداری بر ترس از تنهایی در دانشجویان دارای نشانگان اختلال شخصیت وابسته دارند.نوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683320260622Relationship between Neuroticism and Neuropsychological Function and Risky Driving Behaviorsرابطه روان رنجوری و عملکرد عصب روانشناختی با رفتارهای پرخطر رانندگی23469410.22034/rip.2025.552005.1115FAحسینعلیمحمدیدکتری تخصصی روانشناسی سلامت، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران0000-0002-6287-5262فاطمهجعفریکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد زرین شهر، دانشگاه پیام نور، زرین شهر، ایران0009-0007-9436-0291سمیهابوالقاسمیدانشجوی دکتری روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران0009-0002-0264-8014طیبهجعفریدانشجوی دکتری روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران0000-0001-9090-8159Journal Article20251008Risky driving behaviors and the significant role of human factors in road accidents represent an important public health concern. This study investigated the relationship between neuroticism and neuropsychological functioning (frontal and temporal lobes, and basal ganglia) with risky driving behaviors among heavy vehicle drivers. A descriptive-correlational design was employed. The study population included truck-trailer and bus drivers attending driver health certificate service centers and vehicle inspection facilities in Najafabad (a city in Iran). Using cluster sampling, 100 participants were selected based on inclusion criteria. Data were collected through the Manchester Driving Behavior Questionnaire (DBQ), the NEO Five-Factor Inventory (NEO-FFI), and the Behavioral Inhibition/Activation Systems Questionnaire (BIS/BAS). Neuroticism was significantly and positively associated with risky driving behaviors (P < 0.05). Neuropsychological characteristics of the frontal and temporal lobes and basal ganglia showed strong correlations with risky driving, particularly in slips and errors. The correlation coefficient between personality traits and risky driving behaviors was r = 0.75, while the correlation with neuropsychological characteristics was r = 0.68. Preventive and intervention strategies aimed at modifying and improving driving behaviors are essential. Enhancing drivers’ personality and neuropsychological attributes may reduce risky driving and contribute to road safety.<span lang="FA">گسترش رفتارهای پرخطر در رانندگی و تأثیر برجسته عوامل انسانی در بروز حوادث جادهای نمایهای از سلامت افراد جامعه است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه روان رنجوری و عملکرد عصب روانشناختی (لوبهای فرونتال، تمپورال و هستههای قاعدهای) با رفتارهای پرخطر رانندگی انجام شد. روش پژوهش توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری </span><span lang="AR-SA">شامل</span> <span lang="AR-SA">رانندگان خودروهای سنگین (شامل رانندگان انواع کامیون تریلر و اتوبوس) مراجعه کننده به مراکز ارایه خدمات کارت سلامت رانندگان و معاینه فنی شهرستان نجف آباد ب</span><span lang="FA">ودند. تعداد 100 نفر با توجه به ملاک های ورود پژوهش و با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند.</span><span lang="FA"> گردآوری دادهها با پرسشنامه رفتار رانندگی منچستر (</span><span dir="LTR">DBQ</span><span lang="FA">)، پرسشنامه شخصیتی پنج عاملی نئو (</span><span dir="LTR">NEO-FFI</span><span lang="FA">) </span><span lang="FA">و پرسشنامه سیستمهای بازداری و فعالسازی رفتاری</span><span dir="LTR"> (BIS/BAS)</span><span lang="FA">انجام شد. یافتهها نشان داد که روان رنجوری با بروز رفتارهای پرخطر رانندگان رابطه مثبت و معنیداری دارد(0.05></span><span dir="LTR">P</span><span lang="FA">). ویژگیهای عصب روانشناختی لوب فرونتال، تمپورال و هستههای قاعدهای مغز با رفتارهای پرخطر رانندگان در بخش لغزش و اشتباهات دارای همبستگی بالایی است. ضریب همبستگی بین عوامل شخصیتی با بروز رفتارهای رانندگی پرخطر0.75=</span><span dir="LTR">r</span> <span lang="FA">و با ویژگیهای عصب روانشناختی 0.68=</span><span dir="LTR">r</span> <span lang="FA">بود. با توجه به این یافتهها، اقدامات پیشگیرانه و مداخلهای در زمینه اصلاح و بهبود رفتار رانندگی و کاهش رفتارهای پرخطر از طریق بهبود ویژگیهای شخصیتی و عصب روانشناختی رانندگان ضروری است.</span>نوآوری های اخیر در روانشناسی3041-89683320260622The Effectiveness of Time Management Training in Reducing Social Media Addiction and Learning Anxiety among Studentsاثربخشی آموزش مدیریت زمان بر کاهش اعتیاد به شبکههای اجتماعی و اضطراب یادگیری دانشآموزان23527010.22034/rip.2025.555683.1116FAزبیرصمیمیاستادیار، گروه علوم تربیتی و تکنولوژی آموزشی، دانشگاه بین المللی چابهار، چابهار، ایران.0000-0002-9388-2318بلقیسبی باککارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی، دانشگاه بین المللی چابهار، چابهار، ایران0009-0004-4646-6604Journal Article20251026The aim of this study was to examine the effectiveness of time management training in reducing social media addiction and learning anxiety among lower secondary school students. This research employed a quasi-experimental design with pre-test and post-test measures and a control group. The statistical population consisted of female lower secondary school students in Konarak County (in Iran) during the 2024–2025 academic year. A total of 30 students were selected through convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received time management training across ten 45-minute sessions (once per week). All participants were assessed before and after the intervention using the Achievement Emotions Questionnaire (AEQ), and the Addiction to Mobile Questionnaire Based on Social Networks (AMQ-SN). Analysis of covariance revealed that time management training significantly reduced learning anxiety and social media addiction in the experimental group (P < 0.01). Based on these findings, time management training can be utilized as an effective approach to improve learning anxiety and mitigate social media addiction among students.هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش مدیریت زمان بر کاهش اعتیاد به شبکههای اجتماعی و اضطراب یادگیری در دانشآموزان دوره متوسطه اول بود. پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهرستان کنارک در سال تحصیلی 1404-1403 تشکیل میداد. تعداد 30 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. آموزش مدیریت زمان طی 10 جلسه 45 دقیقهای (یک بار در هفته) برای گروه آزمایش اجرا شد. همه شرکت کنندکان قبل و پس از آموزش براساس پرسشنامه هیجانهای تحصیلی (AEQ) و پرسشنامه اعتیاد به شبکههای اجتماعی مبتنی بر موبایل (AMQ-SN) مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مدیریت زمان به طور معناداری باعث کاهش اضطراب یادگیری و اعتیاد به شبکههای اجتماعی در گروه آزمایش شده است (0.01>P). براساس نتایج پژوهش حاضر میتوان از آموزش مدیریت زمان برای بهبود اضطراب یادگیری و اعتیاد به شبکههای اجتماعی استفاده کرد.