نوآوری های اخیر در روان‌شناسی 3041-8968 3 4 2026 09 23 Systematic Review of the Psychosocial and Educational Outcomes of Self-Regulation-Based Interventions in Iranian Children مرور نظام‌مند پیامدهای روانی-تربیتی مداخلات مبتنی بر خودتنظیمی در کودکان ایرانی 242985 10.22034/rip.2026.579535.1124 FA نگین نیک بین کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران 0009-0000-9494-2143 ایرج مهدیزاده استادیار، گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665، تهران، ایران 0000-0002-5510-3627 Journal Article 2025 12 22 Given the escalating challenges in children’s mental health and academic achievement in Iran, there is an increasing imperative to strengthen self-regulation skills as a vital competency for addressing behavioral and learning difficulties. This study aimed to systematically review the effectiveness of self-regulation skill training on psychosocial and educational outcomes in Iranian children. A systematic search was conducted across the SID, Magiran, Ensani, and Google Scholar databases for studies published between March 21, 2021, and March 20, 2026. The search utilized relevant keywords related to self-regulation training. Out of 117 Persian articles identified, 20 studies met the inclusion and exclusion criteria. These studies, involving researchers and specialists in child and adolescent development, were analyzed using content analysis methods. The findings indicated that self-regulation skill training significantly impacts four categories of outcomes: improvement in academic indices, such as achievement motivation and academic self-efficacy; enhancement of mental health, characterized by reduced symptoms of anxiety and depression; strengthening of neurocognitive functions, including working memory and attention; and reduction in impulsive behaviors and increased social adjustment. The results suggest that self-regulation training serves as an efficient, multidimensional intervention for enhancing children’s quality of life and functional performance. It is recommended that preschool educators, teachers, and school counselors integrate these skills into daily classroom activities and student interactions, rather than treating them as isolated subjects. با توجه به چالش‌های روزافزون در سلامت روان و پیشرفت تحصیلی کودکان ایرانی، نیاز به تقویت مهارت‌های خودتنظیمی به عنوان یک شایستگی مهم برای مقابله با مشکلات رفتاری و یادگیری بیش از پیش احساس می‌شود. هدف این پژوهش، مروری نظام‌مند بر اثربخشی آموزش مهارت‌های خودتنظیمی بر متغیرهای روانی-تربیتی کودکان ایرانی بود. روش پژوهش حاضر، مرور نظام‌مند پژوهش‌های منتشر شده در بازه زمانی فروردین 1400 تا فروردین ۱۴۰۵ را در پایگاه‌های SID، Magiran، Ensani و Google Scholar با استفاده از کلیدواژه‌های مرتبط مورد جستجو قرار گرفتند. از مجموع 117 مقاله فارسی پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، ۲۰ مقاله از جامعه پژوهشگران و متخصصان حوزه کودک و نوجوان استخراج و با استفاده از روش تحلیل محتوا دسته‌بندی گردید. نتایج نشان داد که آموزش مهارت‌های خودتنظیمی تأثیرات معناداری بر چهار دسته از پیامدها داشته است: بهبود شاخص‌های تحصیلی نظیر انگیزش پیشرفت و خودکارآمدی، ارتقای سلامت روان و کاهش علائم اضطراب و افسردگی، تقویت عملکردهای شناختی-عصبی شامل حافظه فعال و توجه و کاهش رفتارهای تکانشی و افزایش سازگاری اجتماعی. با توجه به یافته‌ها، به نظر می‌رسد آموزش خودتنظیمی یک مداخله کارآمد و چندبعدی برای ارتقای کیفیت زندگی و عملکرد کودکان است. پیشنهاد می‌شود مربیان پیش‌دبستانی، معلمان و مشاوران مدارس، این مهارت‌ها را نه به عنوان یک درس مجزا، بلکه به صورت یکپارچه در فعالیت‌های روزانه کلاس و تعاملات با دانش‌آموزان نهادینه سازند.

نوآوری های اخیر در روان‌شناسی 3041-8968 3 4 2026 09 23 Explaining Attitudes Toward the Uniqueness versus Universality of Human Nature Based on Attachment Styles: A Qualitative Study Using a Grounded Theory تبیین نگرش به تقابل بی‌همتایی و عمومیت ماهیت انسان بر اساس سبک‌های دلبستگی: مطالعه‌ای کیفی با رویکرد نظریه‌زمینه‌ای 247427 10.22034/rip.2026.583668.1132 FA زهرا مرادی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، موسسه آموزش عالی غیردولتی غیرانتفاعی شاندیز، مشهد، ایران 0009-0003-3856-0046 سید ایمان قطب استادیار، گروه روان‌شناسی، موسسه آموزش عالی غیردولتی غیرانتفاعی شاندیز، مشهد، ایران 0000-0001-8617-0470 Journal Article 2026 03 27 The present study aimed to explain individuals' attitudes toward the dichotomy between uniqueness and universality in human nature as a function of attachment styles. This investigation employed a qualitative approach utilizing a constructivist grounded theory methodology. Participants were purposively selected from among master's students in psychology and counseling based on their scores on the Adult Attachment Inventory (AAI). Sampling continued until theoretical saturation was achieved, ultimately resulting in the participation of 15 individuals (eight with secure attachment styles and seven with insecure attachment styles). Data were collected through in-depth semi-structured interviews and analyzed using a three-stage coding process (open, axial, and selective coding). The data analysis led to the identification of five principal categories: positive experience and valuation of uniqueness and difference; positive perception and emphasis on similarities and commonalities; dialectical attitudes (simultaneity and interweaving of difference and similarity); sources and contexts shaping attitudes toward difference and similarity; and attitudinal transformation over time. The dialectical attitude emerged as the core category, reflecting a simultaneous and complementary understanding of uniqueness and universality within human existence. The findings further indicated that attachment style alone does not play a determinative role in shaping this attitude. Rather than being a passive product of attachment style, attitudes toward fundamental issues of human nature arise from individuals' active agency, overarching worldviews, and the ongoing process of learning and development throughout the lifespan. Nevertheless, the experience of a secure relationship may function as a facilitative context for the perception of commonalities and a tendency toward closeness. The findings of this study underscore the necessity of adopting holistic and multifactorial approaches in the investigation of complex human phenomena. پژوهش حاضر با هدف تبیین نگرش افراد به تقابل بی‌همتایی و عمومیت ماهیت انسان بر اساس سبک‌های دلبستگی انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش نظریه‌زمینه‌ای سازه‌گرایانه انجام گرفت. مشارکت‌کنندگان به صورت هدفمند و بر اساس نمرات سیاهه دلبستگی بزرگسالان (AAI) از میان دانشجویان کارشناسی ارشد روان‌شناسی و مشاوره انتخاب شدند. نمونه‌گیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت و در نهایت ۱۵ نفر (۸ نفر با سبک دلبستگی ایمن و ۷ نفر با سبک ناایمن) در مطالعه شرکت کردند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق گردآوری و با استفاده از کدگذاری سه‌مرحله‌ای (باز، محوری و انتخابی) تحلیل شدند. تحلیل داده‌ها به شناسایی پنج مقوله اصلی تجربه و ارزش‌گذاری مثبت بر منحصربه‌فردی و تفاوت، ادراک و تأکید مثبت بر شباهت‌ها و وجوه مشترک، نگرش دیالکتیکی (هم‌زمانی و درهم‌تنیدگی تفاوت و شباهت)، منابع و زمینه‌های شکل‌دهنده نگرش به تفاوت و شباهت و تحول نگرشی در گذر زمان منجر شد و نگرش دیالکتیکی، مقوله مرکزی بود که نشان‌دهنده درک همزمان و مکمل بی‌همتایی و عمومیت در وجود انسان است. یافته‌ها همچنین نشان داد سبک دلبستگی به تنهایی نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری این نگرش ندارد. نگرش به مسائل بنیادین ماهیت انسان، بیش از آنکه محصول منفعل سبک دلبستگی باشد، برآمده از عاملیت فعال فرد، جهان‌بینی‌های کلان و فرآیند مستمر یادگیری و تحول در طول زندگی است. بااین‌حال، تجربه رابطه ایمن می‌تواند به عنوان بستری تسهیل‌گر برای درک مشترکات و گرایش به نزدیکی عمل کند. یافته‌های این پژوهش بر ضرورت کاربست رویکردهای کل‌نگر و چندعاملی در مطالعه پدیده‌های پیچیده انسانی تأکید می‌ورزد.

نوآوری های اخیر در روان‌شناسی 3041-8968 3 4 2026 09 23 The Effectiveness of Gardner-Based Verbal and Interpersonal Intelligence Training on Reading Performance and Social Skills of Students with Reading Disorder اثربخشی آموزش مبتنی بر هوش کلامی و میان فردی گاردنر بر عملکرد خواندن و مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان با اختلال خواندن 243059 10.22034/rip.2026.559638.1119 FA فاطمه قاضی زاده کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، موسسه آموزش عالی غیردولتی غیرانتفاعی کاویان، مشهد، ایران 0009-0000-9017-4335 وحید فلاحتی کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی ، بیرجند، ایران 0009-0002-5633-1223 مجتبی مرادپور کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، موسسه آموزش عالی غیردولتی غیرانتفاعی کاویان، مشهد، ایران 0009-0009-4540-4870 حسین کارشکی استاد، گروه روان‌شناسی مشاوره و تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0003-1990-2365 Journal Article 2025 10 02 The aim of the present study was to determine the effectiveness of training based on Gardner's verbal and interpersonal intelligences on the reading performance and social skills of students with reading disorder. This quasi-experimental study employed a pretest-posttest control group design. The statistical population included all first-grade female students with reading disorder who referred to the Educational and Rehabilitation Center for Specific Learning Disabilities of the Ministry of Education in Qaen City (a city in Iran). The sample consisted of 30 such students, selected through purposive sampling and randomly assigned into two equal groups. The research instruments included the Matson Evaluation of Social Skills with Youngsters (MESSY) and the Reading Diagnostic Test (RDT). The experimental group received ten 60-minute sessions of training based on verbal and interpersonal intelligences, while the control group received no such intervention. Analysis of covariance indicated a positive effect of the verbal and interpersonal intelligences-based training on students' reading performance and social skills (<em>p <</em> .05). Accordingly, this approach can be utilized to remediate reading difficulties in students with reading learning disabilities. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش مبتنی بر هوش کلامی و میان فردی گاردنر بر عملکرد خواندن و مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان با اختلال خواندن بود. این پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش­آموزان دختر دارای اختلال خواندن پایه اول ابتدایی مراجعه‌کننده به مرکز آموزشی و توان­بخشی مشکلات ویژه یادگیری آموزش‌وپرورش شهر قاین بود. نمونه موردنظر نیز شامل 30 نفر از این افراد بوده که به ‌روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌تصادف در دو گروه مساوی قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مهارت‌های اجتماعی ماتسون (MESSY) و آزمون تشخیصی خواندن (RDT) بود. گروه‌ آزمایش 10 جلسه 60 دقیقه‌ای تحت آموزش مبتنی بر هوش کلامی و میان فردی گاردنر قرار گرفتند و گروه گواه آموزشی دریافت نکردند. تحلیل کوواریانس حاکی از اثربخشی مثبت آموزش مبتنی بر هوش کلامی و میان فردی گاردنر بر عملکرد خواندن و مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان بود (0.05>P). بر همین اساس می‌توان از این روش در جهت ترمیم مشکلات خواندن دانش­آموزان با نقص یادگیری خواندن استفاده کرد.

نوآوری های اخیر در روان‌شناسی 3041-8968 3 4 2026 09 23 The Mediating Role of Hope in the Relationship Between Family Functioning and Mental Health نقش میانجی امیدواری در رابطه کارکرد خانواده و سلامت روان 243621 10.22034/rip.2026.580282.1126 FA محمد قرائیان دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران 0009-0009-9113-2466 ناصر یوسفی استاد، گروه روان‌شناسی و مشاوره، دانشگاه کردستان, سنندج, ایران 0000-0002-7275-0789 Journal Article 2025 09 24 The aim of the present study was to investigate the mediating role of hope in the relationship between family functioning and mental health among university students. In a correlational design, a total of 392 students from the University of Kurdistan (Sanandaj, Iran) were selected through convenience sampling during the second semester of the 2022–2023 academic year. Data were collected using the Mental Health Continuum-Short Form (MHC-SF), the Snyder Hope Scale (SHS), and the McMaster Family Assessment Device (FAD). The findings indicated that there were positive and significant relationships between dimensions of family functioning, hope, and mental health (<em>p <</em> .01). The path analysis model demonstrated a good fit. All direct effects of family functioning dimensions on hope and mental health were statistically significant (<em>p <</em> .05). Furthermore, the examination of indirect effects revealed that the indirect effect of family functioning dimensions on mental health through hope was statistically significant (<em>p <</em> .05). Accordingly, it appears that healthy family functioning enhances students' mental health by increasing their hope. هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی‌ امیدواری در رابطه کارکرد خانواده و سلامت روان در دانشجویان بود. در یک طرح همبستگی، تعداد 392 نفر از دانشجویان دانشگاه کردستان در نیم‌سال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۱ با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. گردآوری داده‌ها با فرم کوتاه چک لیست بهداشت روانی(MHC-SF)، مقیاس امید اسنایدر (SHS) و شیوه سنجش خانوادگی مک مستر (FAD) انجام شد. یافته‌ها نشان داد که بین ابعاد کارکرد خانواده، امیدواری و سلامت روان روابط مثبت و معناداری وجود دارد (0.01>P). مدل تحلیل مسیر از برازش مطلوبی برخوردار بود. تمامی اثرات مستقیم ابعاد کارکرد خانواده بر امیدواری و سلامت روان از نظر آماری معنادار بودند (0.05>P). بررسی اثرات مستقیم نیز نشان داد که اثر غیرمستقیم ابعاد کارکرد خانواده به واسطه امیدواری بر سلامت روان از نظر آماری معنادار است(0.05>P). بر این اساس به نظر می‌رسد کارکرد سالم خانواده با افزایش امیدواری در دانشجویان، سلامت روانی آنان را افزایش می‌دهد.

نوآوری های اخیر در روان‌شناسی 3041-8968 3 4 2026 09 23 Prediction of Depression in Married Women Based on Family of Origin Functioning, Perception of Parents’ Marriage, and Emotional Maturity پیش‌بینی افسردگی در زنان متأهل بر اساس کارکرد خانواده مبدأ، ادراک ازدواج والدین و بلوغ عاطفی 242984 10.22034/rip.2026.566930.1120 FA سید امید ستوده ناورودی دکتری تخصصی مشاوره، آموزش و پرورش گیلان، رشت، ایران 0000-0002-4024-6529 فرشته رنجبر توپکانلو کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، موسسه آموزش عالی سیمای دانش، رشت، ایران 0000-9000-7473-2989 نورا فرخی دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، موسسه آموزش عالی راهبرد شمال، رشت، ایران 0009-0006-5342-9136 Journal Article 2025 11 17 This study aimed to predict depression in married women based on family of origin functioning, perception of parental marriage, and emotional maturity. This descriptive, correlational study's statistical population included all married women residing in Rasht city (a city in Iran) in 2025. A total of 200 women were selected using purposive sampling and completed the Beck Depression Inventory-short form (BDI-13), the Family-of-Origin Scale (FOS), the Perception of Parents' Marriage Questionnaire (PPMQ), and the Emotional Maturity Scale (EMS). The findings indicated a significant relationship between family of origin functioning, perception of parental marriage, emotional maturity, and depression (<em>p <</em> .05). Stepwise regression showed that family of origin functioning (<em>β </em>= -.24), perception of parental marriage (<em>β </em>= -.27), and emotional maturity (<em>β</em> = -.31) collectively explained 46.1% of the variance in depression. Accordingly, counselors and therapists can consider high levels of family of origin functioning, positive perceptions of parental marriage, and emotional maturity when planning interventions to improve depression in married women. این پژوهش با هدف پیش‌بینی افسردگی زنان متأهل بر اساس کارکرد خانواده مبدأ، ادراک ازدواج والدین و بلوغ عاطفی انجام شد. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل تمامی زنان متاهل ساکن شهر رشت در سال 1404 بود. تعداد 200 نفر از این زنان با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و فرم کوتاه سیاهه افسردگی بک (BDI-13)، مقیاس خانواده اصلی (FOS)، پرسشنامه ادراک ازدواج والدین (PPMQ) و مقیاس بلوغ عاطفی (EMS) را تکمیل کردند. یافته‌ها نشان داد که بین کارکرد خانواده مبدأ، ادراک ازدواج والدین و بلوغ عاطفی با افسردگی رابطه معنی‌دار وجود دارد (0.05>P). رگرسیون گام به گام نشان داد که کارکرد خانواده مبدأ (0.24-=β)، ادراک ازدواج والدین(0.27-=β) و بلوغ عاطفی (0.31-=β) در مجموع 46.1 درصد از واریانس افسردگی را تبیین می‌کنند. براین اساس مشاوران و درمانگران می‌توانند در برنامه‌ریزی‌های خود در جهت بهبود افسردگی در زنان متاهل، به سطوحِ بالای کارکرد خانواده مبدأ؛ ادراک ازدواج والدین و بلوغ عاطفی توجه داشته باشند.

نوآوری های اخیر در روان‌شناسی 3041-8968 3 4 2026 09 23 The Effectiveness of the Children of Divorce Intervention Program on Alexithymia and Dysfunctional Attitudes اثربخشی برنامه مداخله‌ای ویژه کودکان طلاق بر ناگویی هیجانی و افکار ناکارآمد 244718 10.22034/rip.2026.583071.1130 FA علیرضا سنائی پور کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0001-5127-0949 سکینه سلطانی کوهبنانی دانشیار، گروه روان‌شناسی مشاوره و تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0003-1469-0244 سید محسن اصغری نکاح استاد، گروه روان‌شناسی مشاوره و تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0001-5127-0949 Journal Article 2026 02 22 The present study aimed to investigate the effectiveness of a specialized intervention program on alexithymia and dysfunctional thoughts among children of divorce. The research method was quasi-experimental, employing a pretest-posttest control group design. The statistical population consisted of children aged 8 to 12 years who had experienced parental divorce in Mashhad city in the year 1404 (2025–2026). The sample included 40 children selected through convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups (20 participants per group). The intervention comprised 12 group-based educational-supportive sessions of the Children of Divorce Intervention Program (CODIP). Data were collected using the Children's Alexithymia Scale (CAS) and the Dysfunctional Attitudes Scale (DAS). The results indicated that the CODIP was effective in reducing alexithymia and dysfunctional thoughts among children in the experimental group compared to the control group, leading to a significant decrease in both variables (<em>p <</em> .01). Based on the findings, it can be concluded that the CODIP, by focusing on emotional and cognitive skill training, serves as an effective tool for improving the psychological adjustment of children of divorce. It is recommended that this program be utilized as a standard intervention in counseling and psychological centers. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه مداخله‌ای ویژه بر ناگویی هیجانی و افکار ناکارآمد کودکان طلاق انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کودکان ۸ تا ۱۲ ساله دارای تجربه طلاق والدین شهرستان مشهد در سال ۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش شامل ۴۰ کودک بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) جایگزین شدند. مداخله شامل ۱۲ جلسه آموزشی-حمایتی گروهی برنامه مداخله‌ای کودکان طلاق (CODIP) بود. گردآوری داده‌ها با مقیاس ناگویی هیجانی کودکان (CAS) و پرسشنامه افکار ناکارآمد (DAS) انجام شد. نتایج نشان داد که برنامه CODIP بر کاهش ناگویی هیجانی و افکار ناکارآمد کودکان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل اثربخش بوده و سبب کاهش افکار ناکارآمد و ناگویی هیجانی کودکان شد (0.01>P). بر اساس یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که برنامه مداخله‌ای کودکان طلاق (CODIP) با تمرکز بر آموزش مهارت‌های هیجانی و شناختی، ابزار مؤثری برای بهبود سازگاری روان‌شناختی کودکان طلاق محسوب می‌شود و پیشنهاد می‌گردد این برنامه در مراکز مشاوره و روان‌شناختی به‌عنوان مداخله‌ای استاندارد مورد استفاده قرار گیرد.

نوآوری های اخیر در روان‌شناسی 3041-8968 3 4 2026 09 23 Predicting Self-Esteem in Pre-adolescent Girls Based on Sense of Coherence and Alexithymia پیش‌بینی عزت نفس دختران در پیش نوجوانی بر اساس احساس پیوستگی و ناگویی خلقی 243217 10.22034/rip.2026.578404.1123 FA مائده ایمانی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران 0009-0002-7126-7514 حمید وظیفه شناس استادیار گروه آموزشی روان‌شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 14665-889، تهران، ایران 0000-0003-2176-1530 Journal Article 2026 02 05 The present study aimed to predict self-esteem in pre-adolescent girls based on sense of coherence and alexithymia. This research was a descriptive-correlational study, and its statistical population consisted of second-grade elementary school students in Jajarm (a city in Iran), during the academic year 2025-2026. A total of 278 individuals were selected through multi-stage cluster sampling and completed the Sense of Coherence Scale (SCS), the Toronto Alexithymia Scale (TAS-20), and the Rosenberg Self-Esteem Scale (RSES). The results showed a positive and significant relationship between sense of coherence and self-esteem, and a negative and significant relationship between alexithymia and self-esteem (<em>p <</em> .01). Multiple regression analysis also revealed that sense of coherence (<em>β </em>= .51) and alexithymia (<em>β </em>= -.32) were significant predictors of self-esteem in pre-adolescent girls (<em>p <</em> .01). The findings of this study emphasize the importance of attending to emotional and social components during the pre-adolescent period and indicate that strengthening the sense of coherence and teaching emotional skills can play an effective role in enhancing self-esteem in girls of this age. پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی عزت نفس دختران در پیش نوجوانی بر اساس احساس پیوستگی و ناگویی خلقی انجام شد. این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری آن را دانش‌آموزان دوره دوم ابتدایی شهر جاجرم در سال تحصیلی 1405-1404 تشکیل دادند. تعداد 278 نفر از این افراد به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شده و مقیاس‌های احساس پیوستگی اجتماعی (SCS)، ناگویی خلقی تورنتو (TAS) و عزت‌نفس روزنبرگ (RSES) را تکمیل کردند. نتایج نشان داد که بین احساس پیوستگی و عزت‌نفس رابطه مثبت و بین ناگویی خلقی و عزت‌نفس رابطه منفی و معناداری وجود دارد(0.01>P). رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که احساس پیوستگی (0.51 =β) و ناگویی خلقی (0.32- =β) به‌طور معناداری قادر به پیش‌بینی عزت‌نفس دختران در پیش نوجوانی هستند (0.01>P). نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به مؤلفه‌های هیجانی و اجتماعی در دوره پیش نوجوانی تأکید دارد و نشان می‌دهد که تقویت احساس پیوستگی و آموزش مهارت‌های هیجانی می‌تواند نقش مؤثری در ارتقای عزت‌نفس دختران در این سنین ایفا کند.